Teknoloji dünyası bugüne kadar daima daha küçük, daha süratli ve daha güçlü silikon çiplerin peşinden koştu. Lakin son yıllarda ortaya çıkan bioelektronik alanı, tabiatın sunduğu eşsiz yetenekleri dijital dünyayla birleştirmeye odaklanıyor. Bu alandaki en şaşırtan gelişme ise mutfağımızdaki mantarların aslında birer bellek yongası adayı olması.
Ohio State Üniversitesi tarafından yürütülen ve sonuçları PLOS One mecmuasında yayımlanan yeni bir çalışma, yaygın tüketilen mantar tiplerinin data sürece ve depolama potansiyelini ortaya koydu. Araştırmacılar, mantar ağlarının dijital dataları işlemek için kullanılan klâsik metal aygıtlara umut verici bir alternatif olabileceğini belirtiyor.
Peki bu nasıl mümkün oldu?
Araştırmacılar, bilhassa şitaki ve istiridye mantarlarını kullanarak “organik memristör” ismi verilen bileşenler geliştirdiler. Memristörler, geçmişteki elektriksel durumları hatırlayabilen özel bir data işlemcisi çeşididir. Bu aygıtlar, mantarın farklı noktalarına bağlanan elektrik kabloları ve problar aracılığıyla test edildi.
Çalışma sırasında olgunlaşan mantarlar, uzun vadeli dayanıklılık sağlamak ismine dehidrasyona uğratıldı ve akabinde çeşitli voltaj ve frekanslarda elektrik akımına maruz bırakıldı. Araştırma takımı, mantarın farklı kısımlarının farklı elektriksel özelliklere sahip olduğunu ve voltaja bağlı olarak değişken performanslar sergilediğini keşfetti.
Peki ya performansı nasıl?
İki ay süren testlerin akabinde, mantar tabanlı memristörlerin RAM üzere davranabildiği görüldü. Elde edilen datalara nazaran sistem, saniyede 5.850 sinyale kadar elektriksel durumlar ortasında geçiş yapabiliyor ve bunu yaklaşık %90 doğruluk oranıyla gerçekleştiriyordu.
İlginç bir halde, frekans arttıkça performans düşse de araştırmacılar buna “beyin benzeri” bir tahlil buldular. Tıpkı gerçek bir beyinde olduğu üzere devreye daha fazla mantar eklenerek performans kayıplarının giderilebileceği anlaşıldı. Bu durum, biyolojik sistemlerin ölçeklenebilirliği açısından büyük bir avantaj sağlıyor.
Silikon yerine mantar kullanmak ne kadar avantajlı?
Günümüzde kullanılan yarı iletkenlerin üretimi, ender bulunan minerallere ve yüksek güç tüketen tesislere dayanıyor. Fungal elektronik ise büsbütün biyobozunur olmaları sayesinde elektronik atık problemini minimize ediyor. Üstelik bu biyolojik çiplerin üretim maliyeti, klâsik memristörlere nazaran çok daha düşük.
Ayrıca bu mantar tabanlı çipler, gerçek sinirsel aktiviteleri taklit edebildiği için sistem bekleme modundayken ekstra güç harcamasına gereksinim duymuyor. Bu durum, hem ekonomik hem de hesaplama açısından büyük bir potansiyel avantajı beraberinde getiriyor. Gelecekte etraf dostu teknolojilerin geliştirilmesinde bu bio-dostu fikirler ana itici güç olacak üzere görünüyor.
Webtekno
https://www.webtekno.com/mantarlarin-ram-olarak-kullanilabilecegi-kesfedildi-h209900.html
