Güney Kore denince akla teknoloji, e-spor ve alışılmış ki göz kamaştırıcı bir internet suratı geliyor. Pekala bu küçük ülke nasıl oldu da dijital dünyada bir muhteşem güç hâline geldi ve dünyanın en süratli internet altyapılarından birini kurdu?
Bir oyunda “lag” yaşamanın neredeyse unutulduğu, devasa evrakların saniyeler içinde indiği bu sistem bir tesadüf değil. Bu harikulâde muvaffakiyetin temelinde iki büyük ve birbiriyle irtibatlı faktör yatıyor… Çok net gayeleri olan devlet siyasetleri ve ülkenin kendine has ağır kentleşme yapısı.
Devletin kararlı adımları: “İnternet lüks değil, ihtiyaç”
Güney Kore’nin internet ihtilalinin fitilini ateşleyen şey 1990’ların sonundaki Asya mali krizi oldu. Hükûmet, ekonomik olarak tekrar ayağa kalkmanın yolunun dijitalleşmeden ve bilgi toplumuna dönüşmekten geçtiğini çok erken fark etti. İnterneti bir lüks yahut cümbüş aracı olarak değil, tıpkı elektrik ve su üzere temel bir altyapı hizmeti olarak gördüler. Bu vizyonla, “Cyber Korea 21” üzere argümanlı ulusal projeler başlatıldı. Devlet, özel telekom şirketlerini (SK Telecom, KT gibi) bu alana yatırım yapmaları için güçlü bir halde teşvik etti, sübvansiyonlar sağladı ve en kıymetlisi, ortalarında kıyasıya bir rekabet ortamı yarattı.
Bu siyasetlerin en yiğit adımı ise eski teknolojiye takılıp kalmamaktı. Güney Kore, birçok ülkenin hala bakır kablolarla (DSL) uğraştığı bir periyotta, direkt fiber optik altyapıya (FTTH – Konuta Kadar Fiber) geçişi mecburî kıldı. Bu her ne kadar o vakit için maliyetli bir karar olsa da uzun vadede internet suratının ve kalitesinin garantisi oldu. Devletin bu net duruşu ve özel dalın rekabetçi yapısı, fiber ağların ülkenin dört bir yanına süratle yayılmasını sağladı.
Yoğun kentleşmenin getirdiği avantaj: Az alanda çok insan
Güney Kore’nin coğrafik ve demografik yapısı, bu süratli internet altyapısının maliyetini düşüren en kritik faktör oldu. Ülke nüfusunun çok büyük bir kısmı, bilhassa Seul ve etrafındaki metropol alanlarda, devasa apartman komplekslerinde yaşıyor. Yani ağır kentleşme had safhada. Bu durum kimi hususlardan dezavantaj olarak sayılsa da altyapı mühendisliği açısından epey kıymetli. Geniş topraklara yayılmış, müstakil konutların olduğu bir ülkede (örneğin ABD yahut Avustralya’nın kırsal kesimleri) her konuta tek tek fiber kablo çekmenin maliyeti emin olun çok daha astronomiktir.
Ancak Güney Kore’de bir binaya fiber kablo bağladığınızda, tek seferde yüzlerce haneye ulaşmış oluyorsunuz. Hane başına düşen altyapı maliyeti bu sayede dramatik bir biçimde düşüyor. Telekom şirketleri için bu “apartman kültürü”, yatırımlarını çok daha kârlı ve verimli hale getirdi. Az bir hafriyat çalışmasıyla ve kısa aralıkta çok fazla potansiyel müşteriye ulaşabilmek, fiber ağların bu kadar süratli ve ucuz bir biçimde yaygınlaşmasının ardındaki en değerli fizikî sebepti.
Strateji ve fırsat bir arada
Sonuç olarak Güney Kore’nin internet suratındaki bu başarısı bir gecede kazanılmadı. Bu, çok net bir vizyona sahip devlet siyasetlerinin, rekabeti teşvik etmesinin ve fiber optik üzere gerçek teknolojilere yatırım yapılması sayesinde oldu.
Aynı vakitte ağır kentleşmenin getirdiği coğrafik avantajın bu siyasetleri desteklemesiyle de o harika ahenk yakalanmış oldu. Devletin stratejik planlaması ile ülkenin demografik yapısının sunduğu fırsat birleştiğinde ise ortaya bugünün dijital devi Güney Kore çıktı.
Webtekno
https://www.webtekno.com/guney-kore-dunyanin-en-hizli-internet-altyapisini-nasil-kurdu-h206613.html
