Dijital yayın platformlarının hayatımızın tam merkezine yerleştiği ve televizyon alışkanlıklarımızı kökten değiştirdiği şu günlerde, izlediğimiz içeriklerin çok büyük bir kısmının Hollywood yahut genel Amerikan kültürü yüklü olduğunu fark etmemek imkânsız.
İşte tam bu noktada Avustralya hükûmeti; Netflix, Disney+ ve Amazon Prime Görüntü üzere global devlerin karşısına dikilerek oyunun kurallarını değiştirmeye karar verdi ve bu platformların ülkeden elde ettikleri karların makul bir kısmını “Avustralya hikâyeleri” anlatmaya ve lokal kesime yatırmaya ayırmasını mecburî kılan yeni bir yasal düzenlemeyi gündeme getirdi.
Kültürel kimliği muhafaza savaşı
Avustralya’nın bu kararı almasındaki en temel motivasyon, aslında paranın ötesinde kültürel bir telaşa dayanıyor. Hükûmet yetkilileri ve mahallî sanatkarlar, yeni jenerasyonun kendi aksanlarını, kendi tarihlerini ve kendi mizah anlayışlarını ekranlarda gereğince göremediğini düşünüyor. Şayet müdahale edilmezse, Avustralya kültürünün Amerikan tanınan kültürü altında ezilip kaybolacağı korkusu hâkim.
Bu yüzden hükûmet, “Revive” ismini verdiği ulusal kültür siyasetinin bir kesimi olarak, ekranlarda daha fazla Avustralyalı yüz, daha fazla lokal görünüm ve o coğrafyaya has öyküler görmek istiyor.
Ekonomik istikrarları gözetmek
İşin duygusal ve kültürel tarafı bir yana, bu zorlamanın ardında çok önemli ekonomik sebepler de yatıyor. Netflix ve Disney+ üzere platformlar Avustralyalı abonelerden her ay milyonlarca dolar gelir elde ediyor. Hükûmetin bakış açısına nazaran bu dev şirketler ülkenin kaynaklarından faydalanıyorsa, o kaynağın bir kısmını ülkeye geri vermek zorundalar.
Yerel içerik kotası demek; Avustralyalı senaristlerin, direktörlerin, oyuncuların, kameramanların ve set emekçilerinin iş bulması manasına geliyor. Yani sorun yalnızca ekranda kanguru görmek değil, birebir vakitte mahallî sinema sanayisini ve istihdamı canlı tutarak paranın ülke içinde dönmesini sağlamak.
Küresel bir trendin yansıması
Aslında Avustralya bu bahiste yalnız değil ve keza tekerleği yine icat etmiyor. Benzeri adımlar daha önce Avrupa Birliği ülkeleri ve Kanada tarafından da atılmıştı. Örneğin Fransa, dijital platformlara çok sıkı mahallî içerik kuralları ve vergi düzenlemeleri getirerek kendi sinema kesimini yıllardır koruyor.
Avustralya da bu global trendi takip ederek, dijital sömürgeciliğe karşı kendi bariyerlerini kurmaya çalışıyor. Hükûmet şayet net bir kota koymazsa, kâr odaklı çalışan bu şirketlerin maliyeti düşürmek için daima olarak global geçerliliği olan, “garanti” Amerikan içeriklerini dayatacağını çok uygun biliyor.
Platformlar bu duruma nasıl bakıyor?
Doğal olarak Netflix, Disney+ ve başka platformlar, bu çeşit yasal zorunluluklardan ve katı kotalardan pek hoşlanmıyorlar. Onlar için bu durum, esnekliklerinin kaybolması ve zorla içerik ürettirilmesi manasına geliyor lakin pazarın büyüklüğü ve rekabetin kızışması nedeniyle hiçbir platform Avustralya pazarını terk etmeyi göze alamıyor.
Bu yüzden yasa şimdi tam olarak yürürlüğe girmeden bile birçok platform Avustralya imali dizilere ve sinemalara sürat vermiş durumda. Sonuç olarak bu çekişme ya da kısıtlama diyelim, izleyiciye daha çeşitli, daha renkli ve Amerikan klişelerinden sıyrılmış, özgün öyküler olarak geri dönüyor.
Webtekno
https://www.webtekno.com/avustralya-netflix-ve-disney-neden-yerel-icerik-uretmeye-zorluyor-h207336.html
